Węgorzewo - o mieście

Położenie - Gmina Węgorzewo

Węgorzewo nazywane było przed wojną "Bramą do Mazur", gdyż stąd żeglarze wyruszają w rejs po szlaku, który przez jeziora i kanały prowadzi aż do Rucianego - Nidy czy Pisza. Głównymi ośrodkami turystycznymi w gminie są wsie Ogonki i Kal położone nad j. Święcajty, a także port w Sztynorcie nad Jeziorem Sztynorckim. Tutaj oprócz noclegu i wyżywienia każdy może skorzystać z przystani, wypożyczyć sprzęt wodny lub rowery. Władze stolicy powiatu podejmują wiele działań ekologicznych. W 1996 roku zakończono budowę oczyszczalni ścieków i składowiska odpadów komunalnych. W 1995 roku Węgorzewo otrzymało wojewódzką nagrodę w konkursie na najbardziej ekologiczną gminę, w 1997 nagrodę za zagospodarowanie odpadów na terenach wiejskich, a w 2001 roku dwie nagrody: za najlepiej rozwiązaną gospodarkę wodno-ściekową na wsi i za technologię przeróbki osadów ściekowych i możliwość ich rolniczego wykorzystania.
Samorząd Węgorzewa podpisał umowy o współpracy z francuskim miastem Leffrinckoucke, rosyjskim Czerniachowskiem, ukraińskim Jaworowem, niemieckim Rotenburgiem i departamentem Loir-et-Cher we Francji. Współpraca polega na wakacyjnej wymianie młodzieży, promocji miasta poza granicami kraju, w zakresie pomocy gospodarczej i w ochronie środowiska.

Walory turystyczne

Kiedy ok. 10000 lat temu nastąpiło ocieplenie klimatu, w wyniku cofnięcia lądolodu powstał zróżnicowany krajobraz morenowy z tysiącami malowniczych jezior. Wycinanie lasów od czasów krzyżackich, budowanie tam na rzece powodowały podnoszenie się poziomu wody i w XVI w. nastąpiło połączenie kilku jezior w jedno duże - Mamry. Wody jezior: Mamry, Święcajty, Stręgiel, Kirsajty, Łabap, Oświn i Rydzówka są I i II klasy czystości.
Z dawnej puszczy porastającej te ziemie niewiele zostało, ale można jeszcze odnaleźć wyjątkowe okazy fauny i flory. W Puszczy Boreckiej chroni się bogaty drzewostan w rezerwatach: Lipowy Jar, Wyspa Lipowa, Borki, a w rezerwacie Mazury- zbiorowiska leśne wraz z jeziorami. Siedliskiem wielu gatunków ptaków i ssaków jest również rezerwat krajobrazowo-leśny Piłackie Wzgórza z najwyższym wzniesieniem Górą Piłaki (210 m n.p.m.).

Na terenie Puszczy żyją na wolności żubry. Nad jez. Łękuk na Diablej Górze znajduje się Stacja Kompleksowego Monitoringu Środowiska. Lasy powiatu są idealnym uzupełnieniem jezior i dodatkowym walorem turystyczno-rekreacyjnym. Rzadkie okazy fauny i flory są chronione w licznych rezerwatach przyrody, a potężne drzewa i wielkie głazy są jej pomnikami. Do najciekawszych rezerwatów należą: - Rezerwat faunistyczny "Siedmiu Wysp" obejmujący jez. Oświn, bagna, nieużytki i ok. 100 ha lasów liściastych. Istnieją tu doskonałe warunki dla ptactwa wodno - błotnego. Gnieżdżą się tu czapla siwa, żuraw, perkoz dwuczuby, bocian czarny. Zarastające połacie wodne są naturalnym siedliskiem żółwia błotnego i norki. W 1983 roku rezerwat objęto międzynarodową konwencją "RAMSAR", dotyczącą ochrony najcenniejszych obszarów wodno-błotnych. Na początku lat dziewięćdziesiątych sprowadzono tu ze stacji hodowlanej PAN w Popielnie koniki polskie.

- Rezerwat krajobrazowy na jez. Mamry- obejmujący wyspy tego jeziora (z wyjątkiem wyspy Kirsajty), o łącznej powierzchni 239 ha, trzcinowiska i głazy wystające z wody. Na torfowiskach wysokich tych wysp spotyka się reliktowe gatunki flory arktycznej. Szczególnie interesująca jest wyspa Upałty gdzie rosną 400-letnie lipy i dęby oraz rzadkie okazy roślinności zielnej: lilia złotogłów czy pełnik europejski.
- Rezerwat krajobrazowy obejmujący półwysep i wyspy na jez. Rydzówka (26 ha), utworzony w celu ochrony miejsc lęgowych ptaków wodnych i błotnych. Najliczniej występuje tu kormoran, w czasie przelotów wiosennych i jesiennych odpoczywają ogromne stada dzikich gęsi, wśród których osobliwością jest gęś Suszkina i gęś zbożowa. - W rezerwacie leśnym "Mokre" (7 ha) chroniony jest fragment lasu olszowo-jesionowego ze starymi dębami w wieku ok. 140 lat.

Lasy na terenie powiatu węgorzewskiego to oaza zwierzyny łownej. Doskonałe warunki bytowania znalazły w nich jelenie, sarny, rysie, borsuki, pospolite lisy i jenoty, a także przychodzące z Puszczy Boreckiej największe dziki. Obfitą bazę żerową, spokój, dobrze rozwiniętą sieć kanałów i rowów melioracyjnych znalazły na terenie powiatu bobry, o czym świadczą licznie spotykane żeremia. W lasach dzierżawionych przez miejscowe koła łowieckie ("Mazury", "Cyranka" i wojskowe "Żbik") można spotkać także wilki.

Ze względu na spadek liczebności łosia wprowadzono zakaz polowania na tego pięknego zwierza. Szczególnym upodobaniem wśród myśliwych miejscowych i zagranicznych cieszy się jesienne polowanie połączone z uroczystym obchodem dnia św. Huberta, zakończone tradycyjnym ogniskiem, na którym można zjeść pieczonego dzika i inne przysmaki z dziczyzny.